woensdag 6 mei 2015

Dayenne Smulders, gastcolumn 2

Volle Maan van de Traan van de Zon - Zachtheid
Een dag eerder was de maan wel te zien!


Het is een druilige en zachte avond op dodenherdenking. Vanavond heb ik mijn vriendin uitgenodigd om, de vijfde Volle Maan wandeling van Mee Naar Buiten, te wandelen. We gaan wandelen in Moerenburg, het landschapspark aan de rand van Tilburg. Zo’n 16 mensen hebben zich verzameld bij Café Zomerlust. Voor de ‘watjes’, zoals Gert Brunink ze met een knipoog noemde, zijn er leen paraplu’s beschikbaar. Gelukkig regende het niet hard en liet ik mij niet kennen. Ik had ten slotte een jas met capuchon voor als het echt te erg zou worden. Goed voorbereid ging ik op pad. Met mijn wandelschoenen en regenjas aan, maar ook mijn fototoestel om mijn nek. Nou die laatste had ik net zo goed thuis kunnen laten. Er was namelijk geen Volle Maan te zien. Jammer, want de avond van te voren had ik nog prachtige foto’s gemaakt van de Volle Maan boven mijn woning.
Maar goed, een avondwandeling in een gebied waar je normaliter alleen overdag komt is toch ook heel bijzonder. Zo in de avond is het een andere beleving. Het is stil, donker en af en toe vliegt er een vleermuis voorbij. Nou ja heel donker is het eigenlijk niet. We zitten ten slotte aan de rand van Tilburg, dus van lichtvervuiling is zeker wel sprake. Jammer eigenlijk, maar zelfs op de Regte Heide in Riel heb je last van lichtvervuiling in de avond en nacht. Wil je echte donkerte ervaren in de natuur, dan zal je in Nederland toch echt meer naar het Noorden van ons land moeten gaan.
Stil, nou nee, dat is het eigenlijk ook niet echt als je goed luistert. Moerenburg ligt zoals gezegd aan de rand van Tilburg, dus het verkeer wat op de Ringbaan en op de A 58 voorbij raast hoor je weldegelijk. Is het daarom minder interessant of leuk, nee hoor. Het is een mooie ervaring om ‘s avonds eens door de natuur te wandelen.
De nachtverblijven van de typische avonddieren bezoeken we. De steenuil heeft een mooie lange nestkast met zelfs een voorportiek. Niet omdat ze nou zo met wooninrichting bezig is, maar vooral om vervelende, onuitgenodigde kraaien te weerhouden van haar nest en jongen. Terwijl de vleermuis echt een trapje onder haar nestkast nodig heeft. Om zich aan vast te grijpen en naar boven te klimmen. Of ze nu thuis is betwijfel ik, want juist in de avond is het voor de vleermuis ideaal om voedsel te verzamelen.
Het Elzenhaantje laat Gert ons ook nog zien. Of deze diertjes überhaupt slapen weet ik eigenlijk niet. Ze eten in ieder geval de bladeren van de Els op. Leggen hun eitjes aan de onderkant van de bladeren en ook de rupsen eten weer van de bladeren. Dan sterft alles af en kan de boom weer aan een nieuwe cyclus beginnen. Het kost de boom extra energie, maar dat lot accepteert de boom met liefde. Bestrijden, nee dat kun je beter achterwegen laten. De natuur lost dat probleem vaak zelf op. Heel natuurlijk eigenlijk.  Je tuin winter klaar maken en ‘ongedierte’ bestrijden zorgt alleen maar voor meer ellende. Dode planten, want de wortels vriezen kapot en er zullen juist meer ongenodigde gasten je tuin bezoeken. Voor de bestrijdingsmiddelen industrie is het natuurlijk helemaal niet erg, die maken genoeg winst. Maar voor de natuur is het echt funest. Dus mensen laat de boel de boel en geniet van de biodiversiteit en het ecosysteem zoals het bedoeld is. Met zachtheid de natuur gemoed treden is zoveel waardevoller.
De hemel huilt ondertussen steeds harder. Het maakt de beleving completer. We sluiten af bij de dode boom voor Café Zomerlust. De schoonheid van vergankelijkheid.

Dayenne Smulders

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen